صدای پای باران ...
سلام دوستای گلم pampam_poni آیدی منه اگه دوست داشتین ادد کنید که هر وقت آپ کردم بهتون خبر بدم به کسی نگیناااا!کوچولوی 22 ساله  ....!!!

تقدیم به او که با تمام وجود دوستش دارم ...!!!!

اردیبهشت 1386
ش ی د س چ پ ج
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        
آرشیو
پنجشنبه 29 دی ماه سال 1384
خونه جدید  . . .

 

 تقدیم به ...

 

یه نفر اومد با پاک کن نقاشیمو پاک کرد با کفش اومد رنگین کمونمو کثیف کرد   آبشار طلایی خورشیدمو سیاه کرد مگه من چی کار کرده بودم ؟!!! من که یه گوشه نشسته بودم   نه با دنیا کاری داشتم نه با مردمش ... پس چرا مورچه کوچولوی رو کاغذمو کشتن ؟؟؟

 

منم یه کاغذ دیگه برداشتم اسمشو گذاشتم  http://negin230.blogsky.com    خدا کنه ایندفه یه آدم بزرگ دیگه، کاغذمو خراب نکنه چون میخوام نقاشیمو بدم دست رودخونه  تا ....!!!

 

اگه یه وقت یه آدمه بد خواست از این جاها رد شه خبرم کنین ... آخه من کوچولو ام - گناه دارم  . . . . . !!!

                                          

 

                                                                      نگین کوچولو ...!!!

اگه می شد ...

پنجشنبه 29 دی ماه سال 1384
رنگین کمون ما کوچولوهارو نگاه میکنه...!!!

 

            

آفتاب مهربون ...

بارون بارید و نم نمای آخرشم داره چیک و چیک میریزه رو کاغذه سفید نقاشیم منم دارم یه دریا میکشم که همه اشکهای  آسمونو تو خودش جم کنه !!!                           

یه نفر گفت : آسمون اگر همیشه بارونی باشه رنگین کمون نمیاد امّا آسمونه این جا همیشه آفتابیه میدونید دل آسمون این قدر گرفته که وقتی آفتابو میبینه بغضش میترکه

آفتابِ مهربون هم واسه این که  آسمون خجالت نکشه ٬ به ابر چشمک میزنه و میره پشتش قایم میشه تا  آبی ترین دل دنیا آروم بگیره  و واسه این که دلداریش بده رنگین کمونو صدا میکنه تا ....                                                                                

  واسه همینه که بعضی وقتا هم آفتاب هست هم ابر و  هم بارون امّا رنگین کمون هم سره جاش نشسته و داره ما کوچولو ها رو نگاه میکنه  ....

 

                    نگین        نگین . . . کوچولوی ۲۲ ساله

 

                                                                                  

 

پنجشنبه 29 دی ماه سال 1384
بارانی باید ...

 

 

          

 

هرچی گشتم مدادرنگی ها مو پیدا نکردم فقط یه کاغذ سفید اینجاست. هرچی نگاش میکنم میبینم رد پای مورچه های کوچولویی روش هست که ....!!!!

بعد از این همه روز یه کوچولوی ۲۲ ساله توی یه شب بارونی  ۲۲ومین شب از یه سی شب دیگه  یه کاغذ پیدا کرده ولی هنوز نتونسته حتی ... اما چرا با انگشتم خاکای روی کاغذ رو کنار زدم

و فقط تونستم  اشکهایی که آسمون امشب روی  دفتر خاطرات زمین ریخته رو نقاشی کنم ...

باید مداد رنگی هامو پیدا کنم تا اشک آسمون تو این کاغذ کوچیک خشک نشه !!!

آخه آسمون دلش خیلی بزرگه ... ولی دل من ...

 

میخوام تو نقاشیم یه کاری کنم که آسمونش همیشه بارونی باشه ...

آخه  میگن .... بارانی باید تا رنگین کمانی شاید ...

 

                                   کوچولوی ۲۲ ساله ... عاشق رنگین کمون

        کوچولویی که  دلش واسه رنگین کمون تنگ شده بود ...

پنجشنبه 29 دی ماه سال 1384
حرف دلم ...

                                             

سلام ...

ببخشید که دیر به دیر آپ دیت میکنم ...

میدونید مشکل کجاست ؟

از اونجایی شروع شد که تو بچگی عشق واسم قابل درک بود با عشق بازی میکردم !!!

با عشق و پاکی می بوسیدم  و  هر کس که منو می بوسید از سر صداقت میدونستم .

وقتی میرفتم تو حیاط خاک بازی دوست داشتم با دستای کوچولوم  سنگای بزرگی که فقط یه کم از مشت من بزرگتر بود و من اونا رو یه کوه میدیدم  جابجا کنم .

وقتی در عالم کودکی دست تو دست بابام میرفتم و جلو مردم رد می شدم  احساس می کردم همیشه واسه خودم پادشاهم !!!

اما حالا بعد از ۲۲ سال کاخ آرزوهام شد یه تل ماسه که الکی اسمشو گذاشتم عشق و دوست داشتن رو تو نگاه های دور خلاصه کردم  

اونوقتی که به بوسیدن کسی فکر میکنم و دنیای غرورم رو سرم خراب میشه ... برام همون لحظه ای هست که یه نگاه از دور  اشاره میکنه ....!!!!

حالا دیگه بوسیدنای پاک و عاشقانه - دستای کوچولویی که دنیا رو باهاش جابجا کنه -حتی مدادرنگی های ۶تاییم که باهاش عشق رو به ۱۰۰۰ رنگ میکشیدم همه رفتن تو کمد اسباب بازی ها !!!

کنار اون عروسک هایی که اگر هر لحظه پیدا شون کنم  یه داستان ۲۲ ساله رو میتونم  تو کتابفروشی خونمون مرور کنم ...اما به قیمت ۲۲ سال زندگی !!!

آره دارم دنبال رنگهای ۶ تایی عشقم می گردم  تا باهاش رنگین کمون آسمون یه باغ کوچیک و به رنگ مهربونی صفا صمیمیت و یکدلی نقاشی کنم ....!!!

                            

                                           کوچولوی ۲۲ ساله ... نگین

                                           

 

پنجشنبه 29 دی ماه سال 1384
دریای سیاه نگاهت...!

    

             

 

 من تو را یک روز در آتش نگاهم خواهم سوزاند !
آن روز که جرات گم شدن در نگاهت را بیایم .
چه امید تباهی !
چگونه چشمان بی روحم ، نرگسهای درخشان صورت تو را بدزدند ،
در حالی که برقشان هستی مرا به آتش می کشند .
و من آهسته زمزمه می کنم ... دوستت دارم ،
تو مرا نگاه می کنی و من حتی جرات نگاه ندارم !
بلندتر ... دوستت دارم ...
نگاهم می کنی و من ساکت تر می شوم ...
من فریاد می زنم و تو فقط با یک نگاه منو تباه می کنی ...
و من می خندم ...
به احترام دریای سیاه نگاهت ...

 

                                                             نگین....!!!

   1      2      3    >>
تعداد بازدیدکنندگان : 17612


عناوین آخرین یادداشت ها